jiri kylian_ petit mort

http://www.youtube.com/watch?v=0t0UuHvMI18

william forsythe_ solo

http://www.youtube.com/watch?v=hDTu7jF_EwY

transformotions_2

transformotions_1

Workshop

Πέμπτη 12 και Παρασκευή 13/11 θα πραγματοποιηθεί η δεύτερη συνάντηση του workshop με τη Μάρω Μιχαλακάκου και την Κατερίνα Τσέλου.

Αύριο Πέμπτη στις 20:30, στο αμφιθέατρο της Αρχιτεκτονικής θα γίνει η προβολή του έργου: The way things go των Fischli & Weiss. Θα συνεχίσουμε με ποτάκι.

... Part 2

Dance performance βασισμένη στο The way things go των Fischli and Weiss Part 1

Installation

Η γραμμή παραγωγής του εργοστασίου, το πιο ισχυρό και ακλόνητο στοιχείο του, καθορίζει τους κανόνες λειτουργίας, ορίζει εργασίες, διαμορφώνει συνθήκες, και ακολουθείται πιστά βήμα προς βήμα.

Αλλαγή της λειτουργίας του χώρου.

Από εργοστάσιο σε μουσείο.

Δύο γραμμές, έχοντας σαν αφετηρία τις γραμμές των βαγονιών ξεδιπλώνονται μέσα στο χώρο του μουσείου, αποκλίνουν και συγκλίνουν δημιουργώντας εντάσεις, διασπούν αυτό που κάποτε ήταν αδιάσπαστο, τη γραμμή παραγωγής. Η αυστηρή παράλληλη πορεία της ράγας σπάει και ακολουθεί μια άναρχη διαδρομή στο χώρο, από το πάτωμα μέχρι τη στέγη του κτηρίου. Η διαδρομή των ραγών γίνεται από μαύρο σίδηρο, κόκκινο πλαστικό. Υλικό σύγχρονο, εύκαμπτο χωρίς περιορισμούς στη διαδρομή του. Οι δύο κόκκινες γραμμές που ξεφεύγουν από τον παραλληλισμό, κυκλοφορούν μέσα στο μουσείο και προτρέπουν τον θεατή να τις πατήσει να τις αγγίξει, να τις ακολουθήσει.

On 'The way things go'

''When I first saw Der Lauf der Dinge in Kassel, it had given me a quite regressive delight in

seeing things enchain, knock-on and interact with each other, in a sheer endless, self gener-

ated and self-propelled but carefully crafted, staged sequence, whose anxiously anticipated

increments of disasters, collapses, explosions and conflagrations were matched by the in-

finite patience and delicacy with which each mini-event was thought up and set up, each

one enacting often quite literally a precarious balance, in which the possibility of failure is

palpably and positively inscribed''.

''But there is another way to view and describe the Fischli & Weiss’ installation, which

takes it out of art-history and the avant-garde context, and instead, brings it closer to the

world of technology, physics (gravity), chemistry (chemical reaction) and even evolution-

ary biology. Its obsession with principles of concatenation and repetition, of controlled

contingency and simple processes leading to complex effects, its invocation of the four

elements and their micro- as well as macro- scale interactions not only give us a ‘scien-

tific’ view on the world, but one inflected by ‘chaos-theory’: leading at one end to ‘emer-

gence’, and at the other, progressing inexorably in the direction of entropy, the irreversible

winding down of heat and energy. Its meta-mechanics are thus intimately related to our

second concern: that of the perceived need to redefine what we understand by life: the

new ‘life forms’ and the new ‘life-sciences’. At the same time, the overarching principle –

be it cybernetic, ecological, or aesthetic – organizing the series into a flow of continuous

interruptions is that of the ‘tipping point’, a metaphor for sudden change first introduced

by Morton Grodzins in 1960, then used by sociologists, such as Thomas Schelling (for

explaining demographic changes in mixed-race neighbourhoods), before becoming more

generally familiar in urbanist studies (used by Saskia Sassen, for instance, in her analysis

of global cities), and finally popularized by mass-psychologists and trend-analysts such

as Malcolm Gladwell, in his best-seller by that name.''

Thomas Elsaesser, Constructive Instability or The life of things as the cinema's afterlife?

(Link: http://dare.uva.nl/document/138294)

Φαντάζομαι οτι όλοι σας λίγο πολύ γνωρίζετε το project " Athens by sound"

που παρουσιάστηκε στην 11η μπιεναλε της αρχιτεκτονικής.

Παρεθέτω κάποιες φωτογραφίες και μπορειτε να βρείτε πολλές πληροφορίες στο http://www.athensbysound.gr/

Σκεφτόμουν ότι λαμβάνοντας υπ'οψιν μας την ιδιαιτερότητα του μουσείου -εργοστασίου, την ιστορία του, το πόσο συνδέθηκε με την καθημερινότητα των κατοίκων του Βόλου, ακόμα και την παύση του θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ένα ηχητικό περιβάλλον.

Οταν έπαψε να λειτουργεί το εργοστάσιο ορισμένοι ήχοι έπαψαν να ταλαιπωρούν-συντροφεύουν τους κατοικους.

Η έλλειψη ήχων συνυφασμένων με τη λειτουργία του εργοστασίου και την καθημερινότητα.

Η ασφάλεια που παρέχει η επανάληψη αυτών των ήχων και καταστάσεων (βλ.The way things go)

Τι άκουγαν οι εργάτες στις διαφερετικές θέσεις στη γραμμή παραγωγής?

πώς ένιωθαν με αυτούς τους ήχους?

Τι συνέβαινε στα ξηραντήρια και στο φούρνο όταν η γραμμή παραγωγής έπρεπε να σεβαστεί το χρόνο ξήρανσης και ψησίματος των τούβλων και κεραμιδιών?

Αναβολή Συνάντησης

Η συνάντηση της Πέμπτης με την Ελένη Κοτσώνη αναβλήθηκε για αύριο Παρασκευή 6 Νοεμβρίου, στο αίθριο των εικαστικών της Σχολής Αρχιτεκτόνων.

Νέα ημερομηνία εγκαινίων της έκθεσης: Παρασκευή 20 Νοεμβρίου

Οι δουλειές όσων θα συμμετάσχουν στο workshop μπορούν να αρχίζουν να παρουσιάζονται και μετά τα εγκαίνια, μέχρι την λήξη της έκθεσης τον Ιανουάριο, αν ο χρόνος για την προετοιμασία τους δεν είναι αρκετός.

Links

Der Lauf Der Dinge Links


http://www.youtube.com/watch?v=QfEkPgfA7wo

http://www.youtube.com/watch?v=QfEkPgfA7wo

http://www.youtube.com/watch?v=9Cm8c4K3h_E

Την Πέμπτη 12 και Παρασκευή 13 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί η δεύτερη συνάντηση του workshop με τη Μάρω Μιχαλακάκου και την Κατερίνα Τσέλου, που θα περιλαμβάνει:

- Προβολή του βίντεο The Way Things Go των Fischli & Weiss (επιτέλους ολόκληρο!) και συζήτηση πάνω σε αυτό και τη θέση του στο project.

- Ανάπτυξη της πρότασης της Μάρως Μιχαλακάκου και ανταλλαγή ιδεών (ιδέες ευπρόσδεκτες!)

- Συζήτηση πάνω σε ιδέες - προτάσεις σας.

Οι ακριβείς ώρες των συναντήσεων θα αναρτηθούν εντός των ημερών στο blog (ενημερώστε μας για τυχόν πρακτικές λεπτομέρειες σε σχέση με το πρόγραμμά σας που πρέπει να έχουμε υπ'όψιν μας).

Αύριο Πέμπτη 5 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί η πρώτη συνάντηση του workshop με την Ελένη Κοτσώνη. To ραντεβού έχει καθοριστεί για τις 14:00 στο Αίθριο Εικαστικών της Σχολής. Καλή αρχή!

Ο ολοκληρωμένος χορευτής είναι ένα τεχνητό, κατασκευασμένο πλάσμα, ένα όργανο ακριβείας, και είναι υποχρεωμένος να υπομένει μια αυστηρή, καθημερινή άσκηση για να μην περιπέσει πάλι στην αρχική του, καθαρά ανθρώπινη , κατάσταση. Όλο το είναι του διαπνέεται από την ίδια ενότητα, την ίδια συμφωνία και υποταγή στον απώτερο σκοπό, όπως η εντυπωσιακή ομορφιά ενός τελειωμένου αεροπλάνου, τόσο στις λεπτομέρειες όσο και στην γενική εντύπωση, δεν εκφράζει παρά τον υπέρτατο σκοπό της ταχύτητας. Ενώ όμως το αεροπλάνο είναι μια σύλληψη ωφελιμιστική - απλά και μόνο συμβαίνει να επιθέτουμε πάνω του την ιδέα της ομορφιάς - η συνεχής μεταμόρφωση, όπως θα τη λέγαμε, του κλασικού χορευτή, μπροστά στο κοινό το συνηθισμένο στην εξιδανίκευση, είναι το αποτέλεσμα μιας ανιδιοτελούς επιθυμίας για τελειότητα, μιας άσβεστης δίψας να ξεπεράσει τον εαυτό του. Έτσι ένα ιδανικό μεταμορφώνει τη μηχανική του προσπάθεια σε αισθητικό φαινόμενο. Θα ρωτήσετε, ίσως, αν ο χορευτής είναι μια μηχανή. Και βέβαια - μια μηχανή για την κατασκευή ομορφιάς - αν είναι δυνατόν, κατά κάποιο τρόπο να συλλάβουμε μια μηχανή που αφ' εαυτής να είναι κάτι ζωντανό, κάτι που αναπνέει και υπόκειται στις πιο εξαίσιες συγκινήσεις.

Αντρέ Λέβινσον, Ανθολογία Θεατρικής Τέχνης, 1950

volos31_workshop

31 χρόνια μετά την παύση του ,το πρώην εργοστάσιο νυν μουσείο Τσαλαπάτα ανοίγει ένα διάλογο με τη σύγχρονη τέχνη, σε συνεργασία με τη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου του Βόλου, τις εικαστικούς Ελένη Κοτσώνη και Μάρω Μιχαλακάκου και την επιμελήτρια Κατερίνα Τσέλου.

Στις 21 Νοεμβρίου,θα γίνει μία πρώτη παρουσίαση μέρους του project το οποίο θα συνεχιστεί μέχρι τον Ιανουάριο του 2010 οπότε θα γίνει και η τελική παρουσίαση-έκθεση.