Η γραμμή παραγωγής του εργοστασίου, το πιο ισχυρό και ακλόνητο στοιχείο του, καθορίζει τους κανόνες λειτουργίας, ορίζει εργασίες, διαμορφώνει συνθήκες, και ακολουθείται πιστά βήμα προς βήμα.
Αλλαγή της λειτουργίας του χώρου.
Από εργοστάσιο σε μουσείο.
Δύο γραμμές, έχοντας σαν αφετηρία τις γραμμές των βαγονιών ξεδιπλώνονται μέσα στο χώρο του μουσείου, αποκλίνουν και συγκλίνουν δημιουργώντας εντάσεις, διασπούν αυτό που κάποτε ήταν αδιάσπαστο, τη γραμμή παραγωγής. Η αυστηρή παράλληλη πορεία της ράγας σπάει και ακολουθεί μια άναρχη διαδρομή στο χώρο, από το πάτωμα μέχρι τη στέγη του κτηρίου. Η διαδρομή των ραγών γίνεται από μαύρο σίδηρο, κόκκινο πλαστικό. Υλικό σύγχρονο, εύκαμπτο χωρίς περιορισμούς στη διαδρομή του. Οι δύο κόκκινες γραμμές που ξεφεύγουν από τον παραλληλισμό, κυκλοφορούν μέσα στο μουσείο και προτρέπουν τον θεατή να τις πατήσει να τις αγγίξει, να τις ακολουθήσει.
Δημήτρη μου αρέσει πολύ η ιδέα σου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπορούμε αν θες να την συζητήσουμε αναλυτικότερα την Πέμπτη-Παρασκευή που θα είμαστε στο Βόλο με τη Μάρω Μιχαλακάκου.
Eξαιρετική ιδά θα χαρώ να τη συζητήσουμε από κοντά
ΑπάντησηΔιαγραφήΠέμπτη ή Παρασκευή ...
Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΙΔΕΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΙΟΝ ΣΚΕΨΗΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ.ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ.ΠΑΡΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ.Με τιμή Μαρια Καραχρήστου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ συγκεκριμένη ιδέα είναι προϊόν εργασίας τριών ατόμων τα ονόματα των οποίων αναγράφονται στο graphic που ανέβασαν στο blog. Δε νομίζω πως παρέληψα κάποιον.
ΑπάντησηΔιαγραφή